Samantha Pellarini is een beeldend kunstenaar en onderzoeker wiens werk zich begeeft in de ruimtes tussen water en land, het menselijke en het meer-dan-menselijke, en tussen observatie en belichaming. Haar praktijk is geworteld in een zelfontwikkelde ‘Rhizoaquatische’ methodologie, waarbij de vertakkende, adaptieve ritmes van water zowel de locaties die ze opzoekt als de manier waarop haar werk zich ontvouwt, vormgeven.
Performance vormt de kern van haar praktijk en dient als een methode om het landschap te ‘lezen’. Het is een manier om omgevingen te bewonen, af te stemmen op ecologische processen en lichamen, materialen en niet-mensen de ruimte te geven om samen te creëren. Ze ontwerpt verhalen, kostuums en kaders die deelnemers uitnodigen in het landschap, waardoor interacties tussen mensen, niet-mensen en omgevingen organisch kunnen ontstaan. Ze werkt met scenografie, installatie, sculptuur, kostuum en film, en geeft hiermee vorm aan ervaringen die voortkomen uit de ritmes van water, bodem en levende lichamen, waarbij leren ontstaat door aanwezigheid en aanpassing.
In samenwerking met gemeenschappen, ecologische praktijkbeoefenaars en onderzoekers verkent zij thema’s als veerkracht, zorg en transformatie. Haar projecten stellen de vraag hoe mensen een veranderende wereld kunnen bewonen in relatie tot andere levensvormen. Daarbij nodigt ze het publiek uit om onderlinge afhankelijkheid te ervaren en zich nieuwe manieren van toebehoren, aanpassen en leven binnen ecosystemen voor te stellen.
