Ster Borgman (hen/hun) noemt henzelf een alchemist en onderzoekt natuurlijke processen, hun verhalen en hun betovering. Ster maakt pigment uit planten, smelt zand tot glas en verandert roest in druipende rode vormen. In het werk van Ster komen chemie en verbeelding samen. Ster zoekt het grensgebied op waar wetenschap bijna magie wordt: waar we nog niet alles begrijpen, maar wel kunnen zien en voelen dat er iets gebeurt. Tijdens wandelingen verzamelt Ster materialen om pigment van te maken en experimenteert met oude metalen, gesteente en plantaardige kleurstoffen. Soms is het werk ook lichamelijk en zintuiglijk, in de manier waarop kleur en materiaal zich verhouden tot het menselijk lichaam.
Ster ziet de natuur als queer: grenzeloos, vloeibaar en steeds in verandering. Denk aan druipend glas, lekkende roest en de felle kleuren van bloemen en planten. Met diens werk stelt Ster vragen bij vaste indelingen zoals gender of levend en niet-levend. Bij VHDG brengt Ster keramiek en glas samen met sociale betrokkenheid. In dit traject verbindt Ster Fryske tradities en lokale ambachten met nieuw materiaalonderzoek en experiment binnen de hedendaagse kunst. Zo komen verleden en toekomst op een natuurlijke manier samen.
